یا علی جان من و جانان تو          

                                      یا علی درد من و درمان تو

یا علی یاری کن و دستم بگیر      

                                     یا علی دست من و دامان تو

یا علی خاک حریمت چون زر است     

                                        یا علی فقر من و احسان تو

من به نام پاک تو دل بسته ام      

                                          یا علی پای من و ایوان تو

یا علی چله نشین صحن تو       

                                      یا علی بَست من و بُستان تو

یا علی عشق تو در رگهای من   

                                      یا علی روی من و چشمان تو

یا علی ما با ولایت زنده ایم       

                                     یا علی  کام من و عرفان تو

یا علی دّر نجف مُهر شماست       

                                    یا علی اشک من و مژگان تو

من به ایوان طلا خو کرده ام       

                                       یا علی شعر من و دیوان تو

" من یمت " صبر دلم را  دل برده است    

                                     یا علی مرگ  من و پیمان تو

یا علی در انتظار رحمتم           

                                     یا علی ظرف من و میدان تو

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد       

                                       یا علی مِصر من و کنعان تو

یا علی، ذکر سحرگاه من است   

                                        یا علی ذکر من و قرآن تو

چرا در ماتم زهرا نگریم ؟

چرا در این غم عظمی نگریم؟ 

علی تنهاست در اندوه زهرا 

چرا با او در این شبها نگریم ؟

حسن اندر فراقش خون فشان است 

چگونه من بر این غمها نگریم ؟

حسین فاطمه گریان و محزون 

شود آیا بر این غمها نگریم ؟

علی تنها شده با کودکانش 

چرا من بر غم مولا نگریم ؟

غم و درد علی پایان ندارد 

چرا آخر به دورانها نگریم ؟

علی پنهان کند اشکش ز طفلان 

چرا چون او به صحرا ها نگریم ؟

علی می گرید و همدم ندارد 

چگونه من چو او تنها نگریم ؟

علی از داغ زهرا داغدار است 

چرا با آه و واویلا نگریم ؟

ز اندوه علی من خون فشانم 

چگونه بر مصیبتها نگریم ؟

چند بیتی تقدیم به دوست قدیمی  آقای امامی ..... باور کنید که به قلبم الهام شد و من کاره ای نبودم .....

هر زمان یاد عزیزان می کنم 

اشکها در دیده افشان می کنم 

چون خدا خوانده است خوبان مرا 

صبر بر پیمان یزدان می کنم 

من یقین دارم پدر نزد خداست 

دیده را زین مژده تابان می کنم

مادرم با فاطمه شد همنشین 

وه که جان را نور باران می کنم 

بهر شادی عزیزانم مدام 

هدیه ها از بهر ایشان می کنم 

مادرم در باغ رضوان جاگرفت 

زین سبب من شکر رحمان می کنم 

باب نیکویم به نزد مرتضاست

من دعا تقدیم ایشان می کنم

سوره قدر و نماز و فاتحه

نذر ایشان من کماکان می کنم

تا که ایشان را به خوابی بنگرم

نذر ها من با دل و جان می کنم

در قم و در مشهد و بیت الحرام

من زیارت بهر آنان می کنم

بهر خشنودی آنان از حمید

هر چه را بهتر بود آن می کنم

ای خدا بنما عنایت بر حمید

جان و تن تقدیم رحمان می کنم

اهل عالم عشق من معصومه است 

                 نور چشم و روح من معصومه است 

بشنوید از دل که غوغا می کند 

                   تک ترین محبوب من معصومه است 

گل که نه دردانه موسی الرضاست 

                        دانه الماس من معصومه است 

با کرامت نام او مشحون شده 

                     همدم شبهای من معصومه است 

خواهر ماه علی موسی الرضا 

                       آخرین امید من معصومه است 

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۸

عجب نوری است در سیمای بهجت 

چه سودایی است در صهبای بهجت 

یقین محو جمال یار گشته 

که در دل باز گشته نای بهجت 

خوشا دلداده عشق الهی 

جهان پرگشته از آوای بهجت 

همه افرشتگان در صف نشسته 

به استقبال از آقای بهجت

تو یکدم از خدا غافل نبودی 

بدینسان شهره شد آقای بهجت 

خوش آسودی تو در درگاه بانو 

چه لبخندی است در سیمای بهجت 

به پابوس کریمه آرمیدی 

که قم شد جنة الماوای بهجت 

طلب کن از خدا غفران و رحمت 

به نام معجزه آسای بهجت 

یقین بهجت شده مهمان یزدان 

که خوش نوری است در سیمای بهجت 

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸