تبليغاتX
..... کمی خودمونی تر

یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386

چشمهای اشکبارت کربلایی دیگر است .......

 

 

 

باز هم خدا خیرت دهد استاد که مرا با دنیای زیبای شعر و شاعری آشتی دادی و این توفیق را نصیبم ساختی که تحفه ای هر چند نا قابل به ساحت پر برکت اهل بیت پیامبر تقدیم کنم . از تو متشکرم استاد ارجمند و تو را سپاسگزارم خدای مهربان و بزرگ من

 

 

تقدیم به ساحت مقدس دخت گرامی ابا عبدالله الحسین علیه السلام

حضرت رقیه سلام الله علیها

 

 چشمهای اشکبارت کربلایی دیگر است

 

                                            گریه های جانگدازت نینوایی دیگر است

 

قطره قطره شبنم زیبا گل چشمان تو

 

                               عاشقان این حرم را چون فراتی دیگر است

 

لطمه بر صورت مزن ای دخت غمدار حسین

 

                               دستهای کوچکت حقا بیانی دیگر است

 

از چه رو پرهیز داری دخترم از شرب آب

 

                               این کرامت در وجودت افتخاری دیگر است

 

چیست آن ابر سیه بر صورت رخشان تو

 

                               این مه تابان پدر را برگ یاسی دیگر است

 

آه ای بانوی من آن گوشوارت را که برد ؟

 

                                   آن سرشک خون فشانت غمگساری دیگر است

 

نزد عمه بر مکش فریاد آهنگ حزین

 

                                  کاین غم و این غصه بر زینب عزایی دیگر است

 

وای بر آندم که بر راس پدر چشمت فتاد

 

                                  آن نگاه آتشین آتشفشانی دیگر است

 

دخترم بنگر که بابا چون تو را می خواندت

 

                                 پاک کن اشکت که بابا را نگاهی دیگر است

 

دم مزن از غم که بابا سوی تو رو کرده است

 

                                            خنده کن این خنده بر قلب حسینت خوش دوایی دیگر است

 

گر تو بنشینی به نزدیک سر پاک پدر

 

                                    هر کلام در فشانت را سلامی دیگر است

 

بر لب و گوش پدر چون کرده ای راز و نیاز

 

                                    این نوایت بر پدر شیرین زبانی دیگر است

 

راز بگشا با پدر برگو تو از طی سفر

 

                                       این روایت با پدر زیبا کتابی دیگر است

 

آنقدر نجوا مکن با موی خونین حسین

 

                                      این ندای عاشقانه از جهانی دیگر است

 

صوت قرآن پدر را چون شنیدی از لبش

 

                                   بوسه بر لب زن که این صوت از لبانی دیگر است

 

از پدر پنهان کنی خار فرو رفته به پا

 

                                     در طریق عشقبازی این مرامی دیگر است

 

از چه رو پنهان نمایی گونه ات از دیده اش؟

 

                                     آفرین بر غنچه زهرا که این زیبا حیایی دیگر است

 

بازگو با ما رقیه از پدر حاجت چه بود ؟

 

                                        این چنین بوسیدنی را رمز و رازی دیگر است

  

وه چه خوش بردت پدر با خویش نزد کردگار

 

                                      این چنین پیمودنی بر رسم و راهی دیگر است

 

ای خوش آنروزی که در آغوش گیرم قبر تو

 

                                        این سعادت مر مرا چون آرزویی دیگر است

 

 

نوشته شده توسط زهرا فراهانی در 17:57 |  لینک ثابت   •