اهل عالم عشق من معصومه است 

                 نور چشم و روح من معصومه است 

بشنوید از دل که غوغا می کند 

                   تک ترین محبوب من معصومه است 

گل که نه دردانه موسی الرضاست 

                        دانه الماس من معصومه است 

با کرامت نام او مشحون شده 

                     همدم شبهای من معصومه است 

خواهر ماه علی موسی الرضا 

                       آخرین امید من معصومه است 

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۸

عجب نوری است در سیمای بهجت 

چه سودایی است در صهبای بهجت 

یقین محو جمال یار گشته 

که در دل باز گشته نای بهجت 

خوشا دلداده عشق الهی 

جهان پرگشته از آوای بهجت 

همه افرشتگان در صف نشسته 

به استقبال از آقای بهجت

تو یکدم از خدا غافل نبودی 

بدینسان شهره شد آقای بهجت 

خوش آسودی تو در درگاه بانو 

چه لبخندی است در سیمای بهجت 

به پابوس کریمه آرمیدی 

که قم شد جنة الماوای بهجت 

طلب کن از خدا غفران و رحمت 

به نام معجزه آسای بهجت 

یقین بهجت شده مهمان یزدان 

که خوش نوری است در سیمای بهجت 

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۸